Zabezpieczony: Lepiej być przygotowanym

Ta treść jest chroniona hasłem. Aby ją zobaczyć, podaj hasło poniżej:

Fairbairn Fighting System użyte przez cichociemnych w realnym boju (1941r.)

Operacja lotnicza nosiła kryptonim „Jacket” i była trzecią z kolei mającą na celu przerzut Cichociemnych do okupowanej Polski. Razem z Alfredem Paczkowskim „Wanią” na pokład bombowca stojącego na podlondyńskim lotnisku weszli rotmistrz Marian Jurecki „Orawa”, kapitan Andrzej Świątkowski „Amurat”, major Maciej Kalenkiewicz „Kotwicz” (jeden z twórców idei Cichociemnych) oraz dwaj kurierzy Delegatury Rządu na Kraj – podporucznik Tadeusz Chciuk „Celt” i kapral Wiktor Strzelecki „Buka”. Samolot Halifax ma ich zrzucić między Sochaczewem, a Bolimowem. Niestety, dowódca operacji porucznik nawigator Mariusz Wodzicki gubi drogę i zrzut następuje w odległości 20 kilometrów na północ od Łowicza. To najgorsze miejsce z możliwych – na terenach włączonych do III Rzeszy, zaledwie kilka kilometrów od granicy z Generalną Gubernią. Roi się tu od patroli niemieckich.
Czytaj dalej

Szkolenie polskich Cichociemnych w zakresie walki wręcz

Film opowiada o szkoleniu cichociemnych w Anglii i Szkocji w okresie II wojny światowej. Polscy Cichociemni byli szkoleni w zakresie walki wręcz przez brytyjskich instruktorów. W okresie II wojny światowej opracowano bardzo skuteczny system walki wręcz dla służb mundurowych i wojska. Jest nauczany do dnia dzisiejszego, a na jego podstawie stworzono prawie wszystkie militarne systemy walki wręcz na świecie.


Czytaj dalej

Krav Maga – prawdziwa historia cz. 1

Krav maga jest systemem walki wręcz wywodzącym się z Izraela. Jak często podkreślają instruktorzy z tego kraju zarówno w odniesieniu do walki wręcz jak i systemu wyszkolenie strzeleckiego jest to metoda walki pisana krwią, która wykuwała się latami w ogniu walki o niepodległość Izraela, a później w trakcie walki z terroryzmem. Zanim jednak opowiemy o samym systemie cofniemy się do historii tego systemu widzianej nieco inaczej.
Czytaj dalej

Ostatni cichociemny

– Człowiek, zwłaszcza jak jest młody, lubi się sprawdzać– mówi kpt. Aleksander Tarnawski ps. Upłaz, ostatni żyjący cichociemny. Podkreśla, że w życiu po pierwsze trzeba być uczciwym i nie krzywdzić innych. Po drugie mieć jakąś pasję i po trzecie, broń Boże nie angażować się w żadną ideologię, bo to pozbawia człowieka możliwości samodzielnego myślenia.

316 Cichociemnych Spadochroniarzy Armii Krajowej

Wywiad niemiecki, działający w Anglii, nigdy nie trafił na ich ślad. Nigdy wszyscy, a było ich 316 (w tym jedna kobieta), nie stanęli obok siebie na jednej zbiórce- w jednym szeregu. Nigdy też nie stworzyli, w typowym rozumieniu, związku zbrojnego czy oddziału wojskowego. W czasie II Wojny Światowej Cichociemni – komandosi przygotowani i najlepiej wyszkoleni przez Special Operations Executive (SOE) ang. Kierownictwo Operacji Specjalnych – to brytyjska, ściśle tajna agencja rządowa, utworzona decyzją Winstona Churchilla z 19 lipca 1940, działająca do stycznia 1946. Dzięki niej możliwe było m.in. przeszkolenie i wysłanie do Polski Cichociemnych oraz sprzętu, broni i uzbrojenia dla Armii Krajowej.

Czytaj dalej

ESDS (33) – wywiad z Sławkiem Goździkiem – twórcą systemu samoobrony ESDS

Wywiad ze Sławkiem Goździkiem – twórcą systemu samoobrony ESDS (Explosive Self Defence System). Założyciel International Police Defensive Tactics Association. Jest policyjnym instruktorem taktyki i techniki interwencji, pałki teleskopowej, wyszkolenia strzeleckiego, instruktorem Point Shooting oraz instruktorem konceptu Active Shooter.
Od 1989 roku prowadzi kursy ESDS dla pracowników policji szwedzkiej, amerykańskiej, angielskiej, duńskiej, austriackiej, niemieckiej i polskiej. Niektóre aspekty ESDS wprowadzone zostały do nowego programu szkoleniowego policji w Szwecji, Wielkiej Brytanii oraz Polsce.
Od 1995 roku prowadzi szkolenia w zakresie ESDS w Polsce dla państwowych służb mundurowych, pracowników ochrony oraz innych osób zajmujących się zawodowo bezpieczeństwem publicznym.

ESDS (27) – Międzynarodowe Szkolenie Służb Mundurowych COPS 2015

W dniach 29 maja do 1 czerwca 2015 roku w Ośrodku Wypoczynkowo-Szkoleniowym Słuzby Więziennej w Golinie odbyło się Międzynarodowe Szkolenie Służb Mundurowych COPS 2015.


Czytaj dalej

Fairbairn Fighting System

Próby wprowadzenia na początku XX wieku walki wręcz w wojsku oraz elementów samoobrony do programu szkolenia policjantów przynosiły mizerny efekt – bazowano bowiem na tradycyjnych sztukach walki (ju-jitsu), boksie, zapasach oraz savate – które były zbyt trudne, aby w ciągu kilku miesięcy szkolenia udało się osiągnąć zadowalający efekt w trakcie nauczania zbiorowego. Po latach pracy i zdobywania doświadczeń praktycznych to właśnie Europejczycy stworzyli podwaliny pod utworzenie nowoczesnego, spójnego systemu walki wręcz dla wojska oraz policji. Prawdopodobnie nikt nie miał większego wpływu na walkę wręcz niż William Ewart Fairbairn.

Opracowany przez niego Fairbairn Fighting System – nie jest sztuką walki, sportem, nie powstał również w celu zabawy ani rekreacji. System ten rozwijany przez kilkadziesiąt lat powstał tylko i wyłącznie w celu fizycznej eliminacji przeciwnika. Lecz było by to niemożliwe, gdyby nie specyficzne miejsce i czasy, gdzie przyszło mu żyć oraz tworzyć ten kompletny system walki wręcz.

Czytaj dalej

Point Shooting FAS System – strzelanie instynktowne

„POINT SHOOTING” zaczyna się tam gdzie inne systemy kończą lub w ogóle nie biorą pod uwagę takich założeń.

W 1942 roku została wydana książka W.E. Fairbairna i E.A. Sykesa pt. „Shooting To Live”. Jest to opis ich oryginalnej metody strzelania, obecnie znanej jako Point Shooting. Trzeba tu zaznaczyć, że nazwa tego systemu jest późniejsza. Dla autorów był to system wyszkolenia jaki wdrożyli w SMP i nie nadali mu osobnej nazwy, chociaż mieli świadomość jego innowacyjności i odrębności. I kolejna uwaga – znane są też inne metody strzelania instynktownego, czyli Point Shootingu, co może powodować czasem zamieszanie pojęciowe. Ten system, o którym mówimy, chyba najlepiej obecnie opisuje fraza: Point Shooting FAS System – jako metody opracowanej przez W.E. Fairbairna i E.A. Sykesa oraz kontynuatora tej metody Rexa Applegate’a.

Podręcznik „Shooting To Live”, mimo że był wydany w czasie wojny, nawet o wojnie nie wspomina. Opiera się wyłącznie na materiałach zebranych w czasie służby policyjnej autorów. Jednak metoda w niej opisana została w całości włączona do programów szkoleniowych czasu wojny i również w tych warunkach dowiodła swojej skuteczności. Obowiązkowe raporty z działań potwierdzały to całkowicie.

Czytaj dalej